Jak zaaranżować taras marzeń bez wydawania majątku
PublicGroup
PublicGroup
Active a week ago
Kiedy już mieliśmy bazę, przyszła pora na wybór tkanin. Tu popełniłam błąd numer jeden. Kupiłam... View more
PublicGroup
Organizer:
Organized by
Group Description
Kiedy już mieliśmy bazę, przyszła pora na wybór tkanin. Tu popełniłam błąd numer jeden. Kupiłam pierwsze lepsze poduchy z poliestru, myśląc, że będą łatwe w czyszczeniu. Po dwóch tygodniach deszczu wyglądały jak gąbki. Teraz stawiam wyłącznie na tkaniny odporne na UV i wodę, najlepiej z certyfikatem outdoor. Jeśli chodzi o tapicerkę mebli stojących w zadaszonej części, postawiłam na tapicerke welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Jest niesamowicie miękka i nadaje tarasowi elegancki, salonowy charakter. Trzeba tylko pamiętać, żeby na zimę chować ją do środka.
Patrząc wstecz na moje pierwsze nieudane próby aranżacji, cieszę się, że nie kupiłam wszystkiego od razu. Każdy mebel i dodatek wybierałam z myślą o konkretnym problemie do rozwiązania. Dzięki temu taras stał się prawdziwym przedłużeniem mieszkania, a nie tylko miejscem do suszenia prania. Jeśli dopiero zaczynacie swoją przygodę z aranżacją balkonu czy tarasu, dajcie sobie czas. Obserwujcie, jak słońce wędruje po waszej przestrzeni, gdzie wieje wiatr, i dopiero potem podejmujcie decyzje. Wtedy wasz taras stanie się dokładnie taki, jaki sobie wymarzyliście.
Dziś, po dwóch latach, moje 35 metrów działa jak dobrze naoliwiona maszyna. Goście nie narzekają na brak miejsca, ja nie szukam pościeli po kątach, a wieczorami siadam na welurowej kanapie z książką i czuję się naprawdę u siebie. Aranżacja małego mieszkania wymaga planowania i kompromisów, ale daje satysfakcję, gdy widzisz, że każdy centymetr został wykorzystany mądrze. Nie ma tu zbędnych przedmiotów, tylko rzeczy, które służą na co dzień lub w specyficznych sytuacjach, jak wersalka dla gości. Jeśli dopiero zaczynasz, zmierz wszystko dwa razy, a potem jeszcze raz.
Jednym z największych problemów przy małych metrażach jest organizacja noclegów dla gości. Kiedyś miałam wersalkę rozkładaną na trzy osoby, ale zajmowała tyle miejsca na co dzień, że ledwo można było przejść do okna. Poza tym spanie na nierównym stelażu z metalowymi drutami to żadna przyjemność. Dlatego postawiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel o wymiarach 140×200 cm. Na co dzień służy mi do spania, a gdy przyjeżdżają rodzice albo znajomi, materac piankowy zapewnia im komfort porównywalny z dobrym hotelem. Goście często pytają, gdzie śpię, bo nie widzą drugiego łóżka. A ja po prostu rozkładam na noc gościnny zestaw z pojemnika i gotowe.
Kluczowym elementem okazała się jednak kwestia przechowywania. Na tarasie zawsze brakuje miejsca na poduszki, koce, a czasem nawet na posciel, gdy ktoś zostaje na noc. Rozwiązanie znalazłam w meblu, który początkowo wydawał mi się zwykłą skrzynią. To lozko z pojemnikiem na posciel, które jednocześnie służy jako siedzisko. W ciągu dnia jest wygodną ławką, a wieczorem rozkładam je i mam dodatkowe miejsce do spania. Pod spodem mieszczą się wszystkie tekstylia, które wcześniej walały się po kątach. Taki mebel to prawdziwy game changer dla małych tarasów.
Pamiętam, jak wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania w bloku z wielkiej płyty. Pokój dzienny miał niecałe dwadzieścia metrów, a ja stanęłam przed ścianą: gdzie tu zmieścić normalne łóżko, a do tego szafę na pościel i koce? Przez kilka tygodni spałam na materacu piankowym rozłożonym wprost na podłodze, a zapasowe prześcieradła i poszwy lądowały w plastikowych torbach pod stołem. Wtedy właśnie znajoma poleciła mi łóżko z pojemnikiem na pościel. Przyznam, że początkowo myślałam, że to kolejny chwyt marketingowy. Ale po pierwszym tygodniu użytkowania wiedziałam, że to była jedna z lepszych decyzji aranżacyjnych, jakie podjęłam. Nie chodziło tylko o ukrycie bałaganu, ale o realne zyskanie przestrzeni w pionie.
Zauważyłam, że w kamienicznym wnętrzu kluczowe jest światło. Wysokie okna dają dużo naturalnego światła, ale wieczorem trzeba umieć je zastąpić. Nie montowałam żyrandola na środku sufitu. Postawiłam na kinkiety i lampę podłogową z regulacją kąta. Dzięki temu mogę zmieniać nastrój w zależności od pory dnia. Przy oknie postawiłam stół z litego drewna, który służy jako biuro i jadalnia. Pod nim stoi wersalka dla dziecka, gdy rodzice przyjeżdżają z wizytą. Każdy mebel ma swoją historię i funkcję. To nie jest mieszkanie z katalogu. To jest przestrzeń, która żyje.
W kuchni kluczowy stał się blat – wybrałam konglomerat, bo jest odporny na plamy i ciepło. Pod nim znalazły się szuflady z systemem cichego domykania, które mieszczą garnek, patelnię i zapas makaronu. Przy remoncie mieszkania często bagatelizujemy oświetlenie – ja zamontowałam taśmę LED pod szafkami i nagle gotowanie stało się przyjemniejsze. Małe metraże wymagają, by każda powierzchnia działała na dwa sposoby. Rozkładany stół z blatem 80×80 cm to mój sposób na obiad dla czterech osób bez zajmowania miejsca na co dzień.
